انواع پوست

چهار نوع پوست وجود دارد:

۱-پوست نرمال :

پوششی است که در آن غدد چربی به طور طبیعی فعالیت می کنند و لایه هیدرولیپیدیک که در سطح پوست قرار گرفته رطوبت پوست را در حالت مطلوب نگه میدارد.این پوست دارای خواص زیر است :

از نظر شکل ظاهری تازه و لطیف است ،مثل پوست بچه ها.در هنگام تماس کاملا صاف است.منظره چربی ندارد و سوراخ هایی که در سطح پوست قرار دارد (اعم از آنهایی که به عرق یا چربی مربوط هستند) گشاد نشده اند و از دانه های سیاه خبری نیست .پوستی است کاملا قابل انعطاف و صابون را به خوبی تحمل میکند.مقدار سبوم پوست طبیعی ودر حدود ۲۵۰-۵۰۰ میکرو گرم در سانتیمتر مربع است .

۲-پوست چرب :

در این نوع پوست برخلاف تصور عامه که فکر می کنند تعداد غدد مولد چربی زیاد است چنین نیست و  فقط فعالیت غدد مولد چربی افزایش میابد وتعداد این غدد افزایش چندانی پیدا نمی کند.مقدار سبوم این نوع پوست بیش از ۵۰۰ میکروگرم در سانتیمتر مربع است .علل پیدایش پوست چرب هم داخلی و هم خارجی است ،علل داخلی عبارتند از :

زمینه ارثی ، فعالیت غدد آندوکرین (غدد درون ریز) ،تغذیه ،عدم تعادل در سیستم عصبی شامل هیجان زندگی ،شوک وغیره.ضمنا مسمومیت ناشی از برخی از داروها مثل بعضی از آنتی بیوتیکها ، ضد انعقادها نیز در این امر دخیل هستند.

عوامل خارجی منحصرا به استفاده موضعی از انواع فراورده های دارویی و بهداشتی مربوط است.

۳-پوست خشک :

پوستی است نازک ،کشیده شده و در سطح پوست چین ها و شکاف های نامرئی وجود دارد .این نوع پوست به درجه حرارت فوق العاده حساس است و به سهولت توسط صابون تحریک می شود .نسبت به اشعه آفتاب و شرایط نامساعد جوی مثل باد و غیره حساس است.

علل پیدایش این نوع پوست به کم شدن ترشحات غدد چربی و مهمتر از آن تبخیر بیش از حد آب در سطح پوست مربوط است.مقدار سبوم این پوست کمتر از ۲۵۰ میکروگرم در سانتیمتر مربع است. علل کم شدن ترشحات غدد چربی به سیستم عصبی ،اختلالات هورمونی به خصوص  هورمونهای جنسی ،مقدار چربی موجود در غذاهایی که می خوریم و….مربوط است.

به طور کلی پنج گروه پوست خشک می توان تشخیص داد :

الف-پوست های خشکی که برای اگزما یا پسوریازیس مساعد هستند. این نوع پوست ها منشا پاتولوژیک دارند و جز پوست های بیمار محسوب می شوند و درمان داخلی و موضعی نسبت به شدت بیماری تجویز می گردد.

ب-پوست هایی که پیر شده اند و کاملا چین و چروک برداشته اند.این پوست ها طراوت خود را از دست داده اند و از انعطاف کمی برخوردارند و علت این امر به تغییرات ساختمان درم ارتباط دارد.

ج-پوست های خشکی که ناشی از مقتضیات شغلی هستند ،مثل پوست کسانی که با مایع ظرفشویی و پاک کننده ها زیاد سرو کار دارد.

د-پوست های خشکی که ذاتا خشک هستند ،یعنی در تولید سبوم و مقدار آب آنها اختلالاتی وجود ندارد بلکه شرایط جوی سبب خشک شدن موقت آنها می شود.

ماسك عسل

پوست تميز در تماس با عسل يا مخلوط هاي حاوي عسل از شادابي و لطافت خاصي برخوردار مي شود. در هنر آرايش و زيبايي ، مخلوط هاي مختلفي از عسل را به نام ماسك عسل به كار مي برند.

الف -ماسك عسل براي پوست هاي خشك :

فرمول هاي زير براي تهيه ماسك مخصوص پوست هاي خشك مناسبند:

يك قاشق غذاخوري عسل +يك عدد زرده تخم مرغ +يك قاشق غذاخوري آرد گندم يا ذرت +يك قاشق غذاخوري روغن زيتون.

يك قاشق غذاخوري عسل +يك قاشق غذاخوري ماست شيرين.

يك قاشق غذاخوري عسل +يك قاشق غذاخوري خامه

تذكر(۱)

به تمام ماسك هاي فوق مي توان يك قاشق غذاخوري اب هويج يا اب انواع ميوه ها و سبزيجات اضافه كرد.

تذكر(۲)

تركيبات ماسك هاي فوق همه غذايي و فساد پذير بوده و فقط بايد براي مصرف فوري تهيه شوند.چنانچه ماسك تهيه شده براي يك بار ماليدن به صورت اضافه آمد ،هرگز به ذخيره كردن مازاد آن براي مصرف بعدي اقدام نكنيد.

ب:ماسك عسل براي پوست هاي چرب

فرمول هاي زير براي تهيه ماسك مخصوص پوست هاي چرب مناسبند:

يك قاشق غذاخوري عسل +يك قاشق آرد گندم يا ذرت +يك عدد سفيده تخم مرغ + يك قاشق مرباخوري آب ليمو ترش

يك قاشق غذاخوري عسل +يك عدد سفيده تخم مرغ

از بهم زدن يك عدد موز له شده با يك قاشق مرباخوري عسل ، ماسك موز به دست مي ايدكه مي توان آن را به تمام نواحي صورت ماليد و پس از ۳۰ دقيقه صورت را شستشو داد.

ماسك عسل را كافي است به مدت ۲۰ تا ۳۰ دقيقه روي چهره هاي خسته و متورم نهاد و نتيجه خوبي گرفت.

طرز مصرف :

مواد موجود در فرمول هاي فوق را بايد مخلوط كرد و خوب به هم بزنيد سپس ماسك تهيه شده را با دست به تمام نواحي صورت ، دور گردن و با احتياط به پشت پلك ها بماليد و البته هيچ اشكالي ندارد كه از اين ماسك براي دور گردن ،دست ها و ديگر نواحي بدن نيز استفاده شود.پس از ۱۵ تا ۲۰ دقيقه استراحت ،ماسك عسل را با آب بشوييد يا حمام كنيد.

ويتامين A وزيبايي و تندرستي

ويتامين A يكي از چهار ويتاميني است كه مستقيما در حفظ و شادابي پوست دخالت دارد .آن را به ملكه اي تشبيه كرده اند كه در بدن ما داراي اختيارات زيادي است.ويتامين A يا رتينول در سال ۱۹۱۵ كشف و چندي بعد ارتباط آن با كاروتن مشخص شد.

كمبود اين ويتامين سبب بروز اختلالاتي در غدد بزاقي ، زبان ، حلق و غدد داخلي و باعث شكنندگي موها مي شود.در افراد سالم با تغذيه صحيح ،حدود ۹۰ تا ۱۵۰ ميلي گرم رتينول در كبد ذخيره مي شود.كه نياز چندين ماه يا حتي دو سال بدن را برآورده مي كند و هر گونه مصرف زيادي اين ويتامين علاوه بر ضايعات احتمالي ، از بدن دفع مي شود .ويتامين A باارزش ترين ويتامين براي پوست است و جلوي ظاهر شدن چروك ها ،افتادگي پوست ،بدرنگي و مات شدن پوست را مي گيرد.

يكي از دشمنان اصلي پوست راديكال ازادهاي موجود در هوا هستند كه ويتامين A نقش مهمي در خنثي كردن اين راديكالها و حفاظت پوست دارد و سرعت رشد سلولهاي پوست و جايگزيني آنها با سلولهاي قديمي را افزايش ميدهد.همچنين ويتامين A كورتيزون ها را كه لايه رويي پوست را تشكيل مي دهند منظم و ارتجاع پذير و ساختار پوست را مقاوم و مستحكم ميكند و باعث صاف و مرطوب ماندن هميشگي پوست مي شود.

اين ويتامين در شير ، كره ، پنير ، زرده تخم مرغ ،جگر وماهي يافت مي شود. هويج و اسفناج حاوي مقدار زيادي كاروتن هستند كه در بدن به ويتامين A تبديل ميشوند.

اين ويتامين با روشهاي معمولي پخت از بين نمي رود ولي سرخ كردن مواد غذايي ،مقداري از اين ويتامين را از بين مي برد.از آنجا كه نور آفتاب باعث تخريب ويتامين A مي گردد ، بنابراين غذاها و ميوه هاي خشك شده حاوي مقدار بسيار كمي از اين ويتامين هستند.